De ondernemers achter My Moza hebben een aardig idee en grenzeloze ambitie. Maar dat staat niet altijd meteen garant voor een stortvloed aan klanten.

Edward Deiters, amsterdam

‘Eigenlijk zijn we tot nu toe een zero-dollar bedrijf. We hebben geen cent geïnvesteerd en alles in onze eigen tijd gemaakt’. Bas Turk is neergeploft op de bank in zijn woonkamer, zo’n  drie meter van zijn kantoor. Samen met zijn compagnon Bardo Bakker richtte hij hier begin dit jaar het internetbedrijf My Moza op. De aanleiding om het bedrijf te beginnen was een gemeenschappelijke vriend die overleed. ‘We maakten een collage van oude foto’s‘, zegt Turk. ‘En kwamen erachter dat dat met de al bestaande fotosoftware eigenlijk verdomd ingewikkeld is’.

Dat moet makkelijker kunnen, meent techneut Bakker. ‘Dus toen ben ik software gaan programmeren waarmee je op eenvoudige wijze fotomozaiëken kun maken.’ Nu het af is is hij zichtbaar trots. ‘De hele techniek achter onze website en het programma heb ik from scratch gemaakt.’

Turk vult aan: ‘En nu is het zo eenvoudig dat zelfs onze ouders ermee uit de voeten kunnen. Nu versie nummer zoveel af is, kunnen klanten hem downloaden en er lekker mee gaan spelen.’

‘Het is echt heel eenvoudig’, benadrukt Bakker. ‘De software doet het werk en wanneer de klant tevreden is over zijn zelfgemaakte mozaiëk hoeft hij het alleen maar te verzenden dan wordt het afgedrukt op canvas een deursticker of een poster.’

‘Bij ons geen dekbedden, douchegordijnen of andere ingewikkelde toestanden’, zegt Turk. ‘Dat laten we aan grote partijen als Albumprinter of Webprint over. We hebben  overigens wel contact met een aantal grote partijen over samenwerking. Ze zouden onze software natuurlijk in licentie op hun site kunnen aanbieden.’ Bakker: ‘Om dit zelf te maken kost ze zeker een ton, of meer…’

Het duo mikt naar eigen zeggen op SBS en RTL publiek. ‘Mensen die in zijn voor iets leuks’, zegt Turk. ‘En die op een creatieve manier iets met hun foto’s willen doen.’ Ondanks de duidelijke doelgroepomschrijving moet het met die klanten volgens het jonge ondernemersduo nog gaan lopen. ‘Soms is het frustrerend’, zegt Bakker. ‘Dan doen we iets in de publiciteit en dan zie je ineens een piek in de traffic op de website en in het aantal bestellingen, maar dat zakt dan ook weer weg.’

Om de klanten te bereiken is naamsbekendheid nodig, dus pitchte Turk zijn bedrijf al op televisie en zette hij samen met Proefdiervrij een mega-handtekeningen-actie op touw. ‘We willen alle proefdieren in Nederland een gezicht geven’, zegt Turk. ‘Daarom zijn we met Proefdiervrij een fotoactie gestart.

Daarmee wordt een levensgroot superfotomozaïek gecreëerd van duizenden pasfoto’s. Turk: ‘Net zoveel foto’s als er in 2008 in Nederland proefdieren zijn gebruikt, namelijk 578.123. Deze wordt volgend jaar gepresenteerd.’

Wat ze verdienen gaat volgens Turk allemaal weer terug in het bedrijf. ‘Dus het is soms op een houtje bijten.’ Het duo koos er nu voor om ‘hun kindje zelf groot te brengen’. Er was wel belangstelling van buiten, maar die werd tot nu toe beleefd afgewimpeld. Nu pakken we het liever nog even wat langzamer aan en houden we zelf de controle. Maar in de toekomst staan we natuurlijk wel open voor investeerders.

Uiteindelijk  is ‘total world domination’ de grote droom van de twee, blijkt uit de woorden van een lachende Bas Turk. ‘Over een paar jaar hebben we My Moza uitgebouwd in heel Europa. Hij kijkt zakenpartner Bakker vragend aan. ‘En naar Amerika?’

Hij wijst op het fotomozaiëk dat boven zijn schouw hangt. Het bestaat uit honderden mini-fotootjes  die samen weer een strandfoto van Turk en zijn vriendin vormen. ‘Wat mij dan zo mooi lijkt, is als je over een jaar of vijf in een willekeurige stad of dorp binnen tien minuten lopen ergens door een raam een My Moza ziet hangen.’